Τσαρούχια (Νο 44) τέλη του 19ου αιώνα
Αμπαλωτά τσαρούχια, που χρονολογούνται στα τέλη του 19ου αιώνα. Είναι κατασκευασμένα από κόκκινο δέρμα και διαθέτουν τη χαρακτηριστική ανασηκωμένη μύτη, η οποία όμως στη συγκεκριμένη καθημερινή παραλλαγή δεν φέρει τη γνωστή μαύρη φούντα των Ευζώνων.
Αμπαλωτά τσαρούχια, που χρονολογούνται στα τέλη του 19ου αιώνα. Είναι κατασκευασμένα από κόκκινο δέρμα και διαθέτουν τη χαρακτηριστική ανασηκωμένη μύτη, η οποία όμως στη συγκεκριμένη καθημερινή παραλλαγή δεν φέρει τη γνωστή μαύρη φούντα των Ευζώνων. Η ονομασία τους ως «αμπαλωτά» προέρχεται από την πρόσθετη σόλα (μπάλωμα) που φέρουν στο μπροστινό μέρος για μεγαλύτερη αντοχή, ενώ διαθέτουν επίσης ένα υποτυπώδες τακούνι. Αποτελούσαν βασικό κομμάτι της χωρικής ενδυμασίας σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας, όπως στην Παραμυθιά, και φοριούνταν συνήθως πάνω από μάλλινες κάλτσες, συμπληρώνοντας το σύνολο με το παραδοσιακό σιγούνι (μάλλινος αμάνικος επενδύτης).
Μήκος τσαρουχιών 27,5 cm (αναγράφεται το νούμερο 44 στη σόλα).
Λείπουν οι φούντες.
Σπάνια
