Σπάνιο επιστολόχαρτο “ΤΡΑΝΣΕΛΛΗΝΙΚΗ” 27/7/1942, Πάτρα (WWII)

Τρέχουσα προσφορά: 1.00€

Eπίσημη επιστολή της εταιρείας διεθνών μεταφορών «ΤΡΑΝΣΕΛΛΗΝΙΚΗ» (Γ. Μαυροειδής & Ι. Γεωργόπουλος Σία), με ημερομηνία 27 Ιουλίου 1942, η οποία στάλθηκε από την Αθήνα προς την «Ελληνικήν Εμπορικήν Εταιρίαν Εισαγωγής & Εξαγωγής Α.Ε.» στην Πάτρα.

ΤΙΜΗ ΕΚΤΙΜΗΣΗΣ: 17 – 37 €

Το προϊόν έχει τιμή κράτησης.

Αύξηση προσφοράς: 1.00€

Εναπομείναν χρόνος:

Μέρες
Ώρες
Λεπτά
Δευτερόλεπτα

Η αυτόματη προσφορά σας:

€
Προσφορές

Δεν υπάρχουν προσφορές ακόμη. Γίνετε η πρώτη!

Περιγραφή

Σπάνιο ιστορικό τεκμήριο εμπορικής αλληλογραφίας από την περίοδο της γερμανικής Κατοχής στην Ελλάδα. Πρόκειται για μια επίσημη επιστολή της εταιρείας διεθνών μεταφορών «ΤΡΑΝΣΕΛΛΗΝΙΚΗ» (Γ. Μαυροειδής & Ι. Γεωργόπουλος Σία), με ημερομηνία 27 Ιουλίου 1942, η οποία στάλθηκε από την Αθήνα προς την «Ελληνικήν Εμπορικήν Εταιρίαν Εισαγωγής & Εξαγωγής Α.Ε.» στην Πάτρα.

Επιστολόχαρτο: Χρησιμοποιείται επίσημο, τυπωμένο επιστολόχαρτο της εταιρείας. Στο επάνω μέρος φέρει δίχρωμη (κόκκινη και μαύρη) τυπογραφική κεφαλίδα με την εμπορική επωνυμία, τη διεύθυνση του κεντρικού καταστήματος στην Αθήνα.

Δίκτυο Πρακτορείων: Στη δεξιά πλευρά της κεφαλίδας αποτυπώνεται το εντυπωσιακό δίκτυο της εταιρείας, με πρακτορεία σε μεγάλες πόλεις της Ελλάδας (Πειραιάς, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Καλαμάτα, Πύργος, Γύθειο, Ηράκλειο, Βόλος, Καβάλα, Αλεξανδρούπολη).

Το σώμα του κειμένου είναι δακτυλογραφημένο σε κλασική γραφομηχανή της εποχής, με χρήση του πολυτονικού συστήματος και της καθαρεύουσας. Στο τέλος υπάρχει η επίσημη σφραγίδα της εταιρείας και η ιδιόχειρη υπογραφή του διαχειριστή.

Το έγγραφο αυτό αποτελεί «ζωντανή» μαρτυρία για το πώς λειτουργούσε η οικονομία και το εμπόριο σε μια από τις πιο σκοτεινές περιόδους της σύγχρονης Ελλάδας. Η φράση «ὑπό τάς σημερινάς συνθήκας καί ἡ παραμικροτέρα καθυστέρησις εἶναι ἐπιζήμια» κρύβει όλη την αγωνία της Κατοχής. Το καλοκαίρι του 1942, η Ελλάδα προσπαθούσε να συνέλθει από τον εφιαλτικό Μεγάλο Λιμό του χειμώνα του 1941-42. Ο πληθωρισμός κάλπαζε, τα καύσιμα ήταν ανύπαρκτα, τα οχήματα είχαν επιταχθεί από τους Γερμανούς και τους Ιταλούς, και ο χρόνος είχε κυριολεκτικά «χρυσή» αξία για την επιβίωση οποιασδήποτε επιχείρησης.