“Λουκής Λάρας” υπό Δ. Βικέλα (1912)

Το σπάνιο βιβλίο “Λουκής Λάρας” αποτελεί σταθμό στην ελληνική λογοτεχνία, καθώς σηματοδοτεί το πέρασμα από τον ρομαντισμό στον ρεαλισμό. Το βιβλίο παρουσιάζεται ως η αυτοβιογραφία ενός Χιώτη εμπόρου κατά την περίοδο της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, εστιάζοντας όμως όχι στις πολεμικές συγκρούσεις, αλλά στην περιπέτεια επιβίωσης μιας οικογένειας. Ο κεντρικός ήρωας είναι ένας «αντι-ήρωας» για τα δεδομένα της εποχής: ένας άνθρωπος συνετός και φιλήσυχος που προσπαθεί να προστατεύσει τους δικούς του από τις σφαγές, μετακινούμενος από τη Χίο σε διάφορα νησιά του Αιγαίου. Με τη λιτή και κομψή του γλώσσα, ο Βικέλας αναδεικνύει την ανθρώπινη πλευρά του Αγώνα, δίνοντας έμφαση στην καρτερία και το ήθος του απλού πολίτη.