Πήλινο νεοκλασικό ακροκέραμο με ανάγλυφο ανδρικό πρόσωπο (τέλη 19ου – αρχές 20ού αιώνα)

Πήλινο νεοκλασικό ακροκέραμο (διεθνώς γνωστό ως terracotta antefix), το οποίο αποτελεί χαρακτηριστικό στοιχείο της ελληνικής αρχιτεκτονικής διακόσμησης στεγών.

Είναι κατασκευασμένο από κόκκινο ψημένο πηλό (τερακότα). Φέρει εμφανή σημάδια παλαιότητας, φθορές περιμετρικά και υπολείμματα από λευκό ασβέστη ή επίχρισμα. 

Τα ακροκέραμα τοποθετούνταν στη σειρά κατά μήκος της άκρης των κεραμοσκεπών (στην υδρορροή). Ο πρωταρχικός τους ρόλος ήταν πρακτικός (να καλύπτουν τους αρμούς των καλυπτήρων κεραμιδιών για να μην μπαίνει νερό), αλλά λειτουργούσαν και ως κομψά διακοσμητικά στοιχεία. Αν και το σχέδιο έχει τις ρίζες του στην αρχαία ελληνική και ρωμαϊκή ναοδομία, το συγκεκριμένο κομμάτι αντιστοιχεί στην περίοδο του ύστερου 19ου αιώνα έως τις αρχές του 20ού αιώνα (Νεοκλασικισμός). Κατά την περίοδο αυτή, πολλά ελληνικά εργαστήρια (π.χ. στην Αθήνα, την Πάτρα, τον Πειραιά και τη Σίφνο) παρήγαγαν τέτοια αρχιτεκτονικά στολίδια για τα νεοκλασικά αρχοντικά σπίτια και σε δημόσια κτήρια.