Παραδοσιακή ξύλινη σκάφη ζυμώματος (τέλη 19ου- αρχές 20ού αιώνα)

Παραδοσιακή ξύλινη σκάφη ζυμώματος (γνωστή και ως σκαφίδι, βούρνα ή ζυμωτήριο). Πρόκειται για ένα αυθεντικό χρηστικό αντικείμενο της προβιομηχανικής εποχής, το οποίο αποτελούσε βασικό εργαλείο σε κάθε παραδοσιακό ελληνικό νοικοκυριό. Χρησιμοποιούνταν αποκλειστικά για την προετοιμασία, το ανακάτεμα, το ζύμωμα και το φούσκωμα του ψωμιού, των πιτών ή άλλων αρτοσκευασμάτων. Λόγω των φυσικών θερμομονωτικών ιδιοτήτων του ξύλου, το ζυμάρι προστατευόταν από τα ρεύματα αέρα και τις εναλλαγές της θερμοκρασίας, διατηρώντας τη ζέστη που χρειαζόταν για να φουσκώσει σωστά. Σε πολλές αγροτικές περιοχές, λόγω της έλλειψης άλλων μέσων, οι μεγαλύτερες σκάφες χρησιμοποιούνταν περιστασιακά και για το πλύσιμο των ρούχων ή ακόμη και ως πρόχειρη κούνια ή μπανιέρα για τα βρέφη.

Είναι μονοκόμματη και χειροποίητη. Έχει λαξευτεί απευθείας πάνω σε έναν ενιαίο κορμό δέντρου (συνήθως από ανθεκτικό ξύλο όπως πεύκο, λεύκα ή πλάτανο), χωρίς τη χρήση καρφιών ή ενώσεων. Έχει επιμήκες, στενό παραλληλόγραμμο σχήμα με καμπυλωτό κοίλωμα στο εσωτερικό του. Στις δύο στενές άκρες της διαθέτει ενσωματωμένες επίπεδες προεκτάσεις που λειτουργούσαν ως λαβές για την εύκολη μεταφορά της. Το βαθύ καφέ, σκούρο χρώμα του ξύλου μαρτυρά την παλαιότητά του. Στην επιφάνεια υπάρχουν έντονες φυσικές ρωγμές, νερά του ξύλου και σημάδια από το εργαλείο λάξευσης (σκεπάρνι), τα οποία προσδίδουν μοναδικότητα και ιστορική αξία στο αντικείμενο.

Χρονολογείται στα τέλη του 19ου έως τις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα.

Διαστάσεις: 111 x 50 x 19 cm