Χειροποίητο χαλί προσευχής Mudjur (Mucur) αντίκα, Τουρκίας (τέλη 19ου- αρχές 20ού αιώνα) Σπάνιο

Χειροποίητο χαλί προσευχής Mudjur (Mucur), κατασκευασμένο με την παραδοσιακή τεχνική της κόμβο-δεσίας (hand-knotted), πιθανόν από την περιοχή της Κεντρικής Ανατολίας (Τουρκία). Χρονολογείται στα τέλη του 19ου έως αρχές 20ού αιώνα. Είναι εξ ολοκλήρου κατασκευασμένο από μαλλί υψηλής ποιότητας. Τόσο το πέλος (η πάνω επιφάνεια) όσο και το στημόνι και το υφάδι (το εσωτερικό δίχτυ/βάση) είναι μάλλινα, κάτι τυπικό για τα αυθεντικά νομαδικά και χωριάτικα χαλιά της Ανατολίας. Η εμφανής γεωμετρική «ανωμαλία» και οι μικρές ατέλειες στους κόμπους στην πίσω πλευρά επιβεβαιώνουν ότι έχει υφανθεί σε παραδοσιακό όρθιο ή οριζόντιο αργαλειό στο χέρι, χωρίς τη χρήση μηχανής. Τα κρόσσια αποτελούν τη συνέχεια των νημάτων του στημονιού (της βάσης του χαλιού) και δεν είναι ραμμένα εκ των υστέρων. Αυτό αποτελεί βασική ένδειξη γνησιότητας για ένα αυθεντικό χειροποίητο χαλί. Τα χρώματα (έντονο πράσινο, κεραμιδί/σκουριά, βαθύ μπλε και κίτρινο) προέρχονται από φυτικές και φυσικές βαφές (ριζάρι, λουλάκι, φλούδες ροδιού κ.α.). Αυτό φαίνεται από το «αμπράζ» (abrash), δηλαδή τις ανεπαίσθητες, γοητευτικές αλλαγές στον τόνο του ίδιου χρώματος, επειδή τα νήματα βάφονταν σε μικρές, διαφορετικές παρτίδες.

• Η Κόγχη Προσευχής: Το μεγάλο, βαθύ κεραμιδί/κόκκινο γεωμετρικό σχήμα στο κέντρο αναπαριστά το Mihrab (την κόγχη προσευχής στα τζαμιά). Κατά την προσευχή, η αιχμή αυτού του σχεδίου τοποθετείται πάντα με κατεύθυνση προς τη Μέκκα. 
• Η Κλιμακωτή Αψίδα: Η αψίδα είναι έντονα κλιμακωτή (stepped arch), ένα από τα πιο κλασικά διακοσμητικά στοιχεία της σχολής ύφανσης του Mucur. 
• Τα «Μενταγιόν» στο Πράσινο Φόντο: Στο πάνω μέρος (τα «εξωράχια» ή spandrels της αψίδας), πάνω στο καταπράσινο φόντο, υπάρχουν δύο μεγάλα οκτάγωνα γεωμετρικά μοτίβα με εσωτερικά αστέρια, τα οποία συμβολίζουν παραδοσιακούς φανούς ή διακοσμητικά πλακίδια.

Οι Διακοσμητικές Ζώνες (Μπορντούρες)

• Η Κύρια Εξωτερική Μπορντούρα: Αποτελείται από μια σειρά τετράγωνων και τριγωνικών γεωμετρικών πλαισίων. Το μοτίβο αυτό θυμίζει έντονα τη διάταξη των βιτρό σε μεσαιωνικούς ναούς, μια σύγκριση που κάνουν συχνά οι ιστορικοί τέχνης για τα χαλιά Mudjur. 
• Δευτερεύουσες Μπορντούρες: Πλαισιώνεται από στενότερες ζώνες με μοτίβα τύπου «γαζιά» (running dog) και μικρά γεωμετρικά φυτικά στοιχεία που προστατεύουν οπτικά το κεντρικό θέμα.

Λόγω του μεγέθους του (1.58 x 1.00 m.), προοριζόταν για ατομική λατρευτική χρήση. Υφασμένο σε χωριά της Ανατολίας, η διάταξη των σχεδίων δεν ακολουθεί την αυστηρή συμμετρία των εργαστηρίων των μεγάλων πόλεων. Η γοητεία του κρύβεται στην αυθόρμητη, «ελεύθερη» γεωμετρία του. 

Είναι μεταχειρισμένο, με φθορά στα κρόσσια (έχουν φθαρεί τα κρόσσια από τη μια πλευρά).