Πίνακας ελαιογραφία, αντίγραφο βασισμένο στο έργο “Το Κεφάλι της Μέδουσας” του Peter Paul Rubens (ανυπόγραφο, 2000)

Πίνακας ελαιογραφία, αντίγραφο, βασισμένο στο διάσημο μπαρόκ έργο “Το Κεφάλι της Μέδουσας” (The Head of Medusa, 1617-1618) του Peter Paul Rubens, ζωγραφισμένο από άγνωστο καλλιτέχνη (ανυπόγραφο) το 2000.

Πρόκειται για ένα από τα πιο καθηλωτικά, μακάβρια και αναγνωρίσιμα έργα της φλαμανδικής τέχνης, το οποίο γεννήθηκε μέσα από τη συνεργασία δύο σπουδαίων δημιουργών.

Γενικές πληροφορίες σχετικά με το έργο:

Ο Peter Paul Rubens ζωγράφισε το ίδιο το πρόσωπο, αποδίδοντας με συγκλονιστικό ρεαλισμό τη μετάβαση από τη ζωή στον θάνατο: το δέρμα έχει πάρει μια χλωμή, γκρίζα, νεκρική απόχρωση, τα μάτια είναι ορθάνοιχτα και γεμάτα τρόμο, ενώ το στόμα είναι μισάνοιχτο σε μια παγωμένη κραυγή. Αντί για μαλλιά, το κεφάλι της είναι γεμάτο από ζωντανά, κουλουριασμένα φίδια που μάχονται, συστρέφονται και προσπαθούν να ξεφύγουν. Την απεικόνιση των φιδιών, των σκορπιών, των αραχνών και των υπολοίπων ερπετών ανέλαβε ο στενός συνεργάτης του Rubens και κορυφαίος ζωγράφος νεκρών φύσεων και ζώων της εποχής, Frans Snyders. Σύμφωνα με τις Μεταμορφώσεις του Οβίδιου, το αίμα που στάζει από τον κομμένο λαιμό της Μέδουσας δεν είναι νεκρό, αλλά μεταμορφώνεται ακαριαία σε νέα μικρά φίδια και έντομα που σκορπίζουν στο χώμα. Στην εποχή του Μπαρόκ, ο πίνακας δεν είχε σκοπό απλώς να προκαλέσει τρόμο (αν και λειτουργούσε εξαιρετικά ως αντικείμενο συζήτησης και θαυμασμού σε συλλογές ευγενών). Είχε βαθύ πολιτικό και φιλοσοφικό συμβολισμό. Αντιπροσώπευε τον θρίαμβο της λογικής (Στωικισμός) απέναντι στα ανεξέλεγκτα πάθη, τις κακίες και τις δυνάμεις του κακού. Λειτούργησε επίσης ως ένα «Αποτρόπαιο» σύμβολο (Gorgoneion)—ένα φυλαχτό που, σύμφωνα με τις παραδόσεις, χρησιμοποιούνταν για να διώχνει το κακό και το «κακό μάτι». 

Βρίσκεται σε καινούρια κορνίζα διαστάσεων: 53 x 68 cm

Διαστάσεις έργου: 46 x 62 cm